Column: De Scheveningseweg en de kater

Je mag toch aannemen dat ook bij onze volksvertegenwoordigers ergens het besef aanwezig is dat zij met z’n allen de stad hebben laten zakken, zo stelt Casper Postmaa in zijn column over de bomenkap aan de Scheveningseweg.

Door

Er is iets eigenaardigs aan de hand, een spookcrisis is de stad binnengeslopen. U weet hoe het is met spoken. De een ziet ze wel, de ander niet. Maar het bijzondere bij deze crisis is dat de bewoners wel massaal doorhebben wat er misgaat in onze lokale politiek. En dat terwijl de gemeenteraad al maanden doet alsof er niets aan de hand is.

Mooie vakantie gehad, het hoofd is weer leeg, van nu af aan kijken we vooruit. Dat werk. Na het gemor over het eeuwige tekort van het Spuiforum is volgens de regels der kunst – in de zomervakantie, op het moment dat de halve stad afwezig was en de raad niet vergaderde – de bijl gezet in de bomen aan de Scheveningseweg.

Een sluipmoord zogezegd. Natuurlijk vraag je je af hoe zoiets kan. Je mag toch aannemen dat ook bij onze volksvertegenwoordigers ergens het besef aanwezig is, wellicht op dezelfde plek waar bij gewone mensen het geweten zit, dat zij met z’n allen de stad hebben laten zakken.

Constantijn Huygens’ schitterende groene hal naar de kust is fundamenteel en waarschijnlijk voor altijd beschadigd. Het zijn niet alleen de aantallen boze burgers die indruk maken, ook de namen van enkele prominenten doen beseffen hoe breed dit verzet is.

Jiří Kylián over de Scheveningseweg

Wereld- en ereburger Jiří Kylián bijvoorbeeld. De beroemde choreograaf hield in AD Haagsche Courant van 30 augustus een poëtisch betoog over de teloorgang van de laan waar hij elke morgen, liefst 16.000 keer al, fietsend inspiratie opdeed voor zijn balletten. Hij refereerde daarbij aan de Haagse weggooicultuur waardoor recent ook zijn Lucent Danstheater sneuvelde voor het omstreden Spuiforum.

‘Het eerste werk van Rem Koolhaas en het eerste theater in de wereld dat speciaal was ontworpen voor dans,’ memoreerde hij vol onbegrip. Want in Den Haag mag iets dat zo geliefd en zo bijzonder is al na 29 jaar weg.

 

Ze hebben met z’n allen de stad laten zakken.
Casper Postmaa

 

Vervolgens vuurde vorige week een oud politiek kanon in Den Haag Centraal zijn kogels af. Oud-wethouder Jack Verduyn Lunel (ooit Links Den Haag) uitte niet alleen zijn woede. Hij leerde ons ook een lesje uit het verleden.

Dertig jaar geleden lag hetzelfde HTM-voorstel voor de Scheveningseweg ook al op tafel. Toen kon hij de rampspoed nog tegenhouden. De opgave van een wethouder is het verschil willen maken, is de kern van zijn bittere betoog. Inderdaad, de betrokken wethouders zijn gewogen en te licht bevonden.

Want wil en lef ontbreken.Benauwde partijbelangen, behoud van de wethouderszetel en technocratisch denken zijn in het IJspaleis belangrijker dan echte liefde voor de stad. Wat een verraad aan al die beloftes en idealen waarmee diezelfde politici nog niet zo lang geleden naar onze gunst dongen.

Casper Postmaa, oud-hoofdredacteur van Den Haag Centraal, schrijft een wisselcolumn met Aukje van Roessel.

Standaardportret
Bekijk meer van