Opinie: Zorgen om voortbestaan Van Ostadehofje
Actief gemeentelijk toezicht is nodig om het bijzondere Van Ostadehofje in de Schilderswijk te redden, vindt bewoner Philip Veerman.
Woensdagmiddag (15 april) behandelt de commissie Ruimte van de Haagse gemeenteraad de onderhoudsproblemen van het Van Ostadehofje in de Schilderswijk. Het hofje omvat vier straatjes, met zo’n tweehonderd arbeiderswoningen. Die werden ooit gebouwd voor Joodse arbeiders, maar bij oplevering wilden de meesten er niet naartoe verhuizen. Het is een eiland van rust in de Schilderswijk, ook wel een ‘stadje in de stad’ genoemd. Ik woon er al jaren met veel plezier, mede omdat de bewoners van het hofje meer zijn dan elkaars buren: het is een hechte gemeenschap.
Toch is er sprake van ‘trouble in paradise’. Er staan ongeveer veertig benedenwoningen leeg, onder meer wegens ernstige vochtproblemen. Ook klagen veel bewoners over structureel achterstallig onderhoud. De grootste zorg is misschien wel dat bewoners geen enkel zicht hebben op een langetermijn-visie van de eigenaar: de Stichting tot het Verschaffen van Woningen aan Minvermogenden (SVWM), samen met beheerder De Makelaars Associatie (MAKAS). Bestaan die plannen überhaupt, en kan de stichting die ook bekostigen? Scheutig met informatie is men in elk geval niet.
Zwartboek van bewoners
Bewoners hebben een inventarisatie gemaakt van de problemen in het hofje. Pro Den Haag-gemeenteraadslid Vincent Thepass heeft zich met grote toewijding ingezet om de informatie van bewoners om te zetten in een ‘zwartboek’. Dit langs de deuren gaan leverde een hoge respons op. De verzamelde informatie toonde aan dat een substantieel deel van de bewoners kampt met schimmel- en lekkageklachten.
Meerdere keren werd ik ’s nachts wakker omdat ik snel emmers moest zoeken om het water op te vangen
Ik ben er zelf één van. Meerdere keren werd ik ’s nachts wakker omdat ik snel emmers moest zoeken om het water op te vangen. De klachten van bewoners zijn divers. Schimmel en vocht hangen samen met meerdere factoren, legde Suzanne Schuitemaker, jurist van de Woonbond, mij uit: “Schimmel en vocht zijn afhankelijk van veel factoren, waaronder de grootte van het huishouden, de afmetingen van de woning, de ventilatiemogelijkheden, leegstand van naburige panden en bewonersgedrag.”
Uit het zwartboek blijkt dat de helft van de bewoners ontevreden is over de staat van hun woning. Sommige woningen hebben nog loden leidingen. Recent werden dak-werkzaamheden bij mij in het straatje stilgelegd omdat onderzocht moest worden of er asbest was vrijgekomen. MAKAS liet weten dat bewoners zich geen zorgen hoefden te maken over hun gezondheid en dat zij ‘een firma’ hadden ingeschakeld, zonder nadere specificatie of deze gecertificeerd is voor asbestonderzoek.
Toezicht is nodig
De leegstand van de benedenwoningen is bewoners een doorn in het oog en leidt bovendien tot hogere stookkosten. Het zwartboek werd niet opgesteld om een ‘schuldige’ aan te wijzen, maar om aandacht te vragen voor dit unieke Haagse monument, een schepping van de bekende architect W.B. van Liefland van wie reeds veel werk is gesloopt, zoals het Palace Hotel en de H. Hartkerk.
Openheid over de plannen – en over de vraag of die er überhaupt zijn – is dringend noodzakelijk om dit gemeentelijk monument te behouden. Hopelijk helpt het debat in de commissie dit monumentale pareltje in de Schilderswijk voor de toekomst te bewaren. Actief toezicht van de gemeente is daarbij onmisbaar.
Philip Veerman is is gz-psycholoog en bewoner van het Van Ostadehofje.
