Tony Eyk (1940-2025), de man achter de muziek
Tony Eyk, een van de bekendste musici van Nederland en geboren Hagenaar, overleed onlangs op 85-jarige leeftijd.
Hij werd de bekendste ‘tv-componist’ van zijn tijd en stond op talloze podia, maar in zijn hart bleef hij altijd Teun uit het Laakkwartier. En de beste herinneringen bewaarde hij aan de samenwerking met Van Kooten en De Bie; hij maakte de muziek voor vele van hun liedjes. Tony Eyk was een veelzijdig musicus, maar is altijd bescheiden gebleven. Hij overleed zaterdag 13 december op 85-jarige leeftijd.
Landelijk werd hij het bekendst door zijn werk voor de omroepen. Eyks grootste hit, nog altijd te horen, was de jazzy tune van Studio Sport uit 1974. Omroepbaasjes kozen later voor iets anders, maar dat leidde tot zo veel protesten dat Tony’s tune terugkeerde, in een verkorte vorm, dat wel. Hij maakte nog talloze andere herkenningsmelodieën, bijvoorbeeld voor Toppop en de Wie-kent-kwis. Zeer bekend werden ook zijn composities voor het kinderkoor van Kinderen voor Kinderen. De muziek van ‘Op een onbewoond eiland’ en ‘Ik heb zo waanzinnig gedroomd’ was van zijn hand. Hij maakte ook de muziek bij de Couperus-dramaseries ‘De Stille kracht’ en ‘Van oude mensen…’. Eyk was de man achter een groot deel van de Hilversumse muziek.
Accordeonduo met zus
Minder bekend is dat Eyk uit Den Haag stamde en hier muzikaal is gevormd. Hij werd in 1940 geboren als Teun Eikelboom en groeide samen met zijn tweelingzusje Jeanette op in het Laakkwartier. Op zondag bezochten ze de later afgebrande Julianakerk aan de Goeverneurlaan. Broer en zus kregen van hun vader accordeons en begonnen al snel als het duo ‘Les Deux Jeateux’ op te treden op feesten en partijen. Die naam was een samentrekking van hun voornamen, ‘betekende niks, maar het klonk lekker Frans’, vertelde Eyk later. Ze hadden zo veel succes dat ze van de muziek hun beroep konden maken.
Ik blijf een Hagenees. Den Haag is de stad der steden
Eyk, die een absoluut gehoor had, ging in 1958 naar het Koninklijk Conservatorium waar hij trombone en piano studeerde. De bekende Haagse musicus Louis Stotijn onderwees hem in de orkestdirectie. Hij zou later ook een paar klassieke orkestwerken componeren, bijvoorbeeld de ‘Willem van Oranje Suite’ (1997).
Kees en Wim
Van Eyk was dus een allround musicus, die componeerde, orkesten leidde en sterren begeleidde zoals Rudi Carell, André van Duin, Willy en Willeke Alberti en Johnny Jordaan. Langdurig en intensief was de samenwerking met het eveneens uit Den Haag stammende duo Kees van Kooten en Wim de Bie. Die duurde van 1974 tot 1998. ‘Professioneel had ik de tijd van mijn leven met Kees en Wim. In de zomers gingen we samen naar mijn huis in Frankrijk om liedjes te maken voor hun grammofoonplaten. Dat kwam er nooit van, want we hadden veel te veel lol. Vlak voor we moesten gaan opnemen, ging de telefoon en belde Kees. ‘Heb je een potloodje?’ Dan schreef ik de tekst over, componeerde ik er snel muziek bij (…). Kees en Wim waren hartstikke muzikaal, ik hoefde amper aanwijzingen te geven. Hen te hebben mogen begeleiden, iets mooiers kan ik niet bedenken,’ zei hij vorig jaar in een interview in de Volkskrant. Met Van Kooten en De Bie maakte hij vier langspeelplaten: ‘Hengstenbal’ (1977), ‘Op hun Pik Getrapt’ (1980), ‘Mooie meneren’ (1982) en ‘Draaikonten’ (1984).
Onderscheidingen
Tony Eyk kreeg in zijn leven talloze onderscheidingen en prijzen, waaronder Edisons en een Goude Harp. Hij was Ridder in de Orde van Nederlandse Leeuw. In 2024 kreeg hij de Oeuvre Award Music in Media. Tony Eyk trouwde in 1964 met Liesbeth Vasbinder, danseres van het Nationale Ballet. Ze kregen een zoon, Patrick, en een dochter, Pascale. Patrick overleed in 2019 aan de complicaties na een operatie. De Eyks verhuisden in de jaren zestig naar Amsterdam en later naar Badhoevedorp. Maar ‘De Haag’ bleef zijn stad, zei hij ooit. ‘Ik blijf een Hagenees. Den Haag is de stad der steden’.
