Jorge Luis Prats, Cubaans temperament aan de vleugel
Drama, tegenslag en triomf karakteriseren het leven van de Cubaanse meesterpianist Jorge Luis Prats. Op 20 mei treedt hij op in Den Haag.
Het had niet veel gescheeld of zijn carrière was letterlijk in bloed gesmoord. Gedwongen tewerkgesteld op een Cubaanse suikerrietplantage raakte de jonge Gorge Luis Prats met een kapmes zijn duim. ‘Ja, ik vergat wel eens een handschoen aan te trekken. Een breuk meegerekend, heb ik vijf keer zo’n verwonding opgelopen’, vertelde hij achttien jaar geleden in een interview. Het ging net goed. Een handige dokter naaide de loshangende duim er weer aan.
We hadden alleen maar een dvd gezien, maar wisten: deze man moet naar Nederland
In die periode, rond 2008, debuteerde Prats (Camagüey, 1956) in Nederland. De recensies waren unaniem lovend. ‘Warmbloedig’, ‘veerkrachtig’, ‘trefzeker’, ‘masculien’ zijn wat adjectieven die langskomen. “Ik was als impresario bij dat debuut betrokken,” vertelt Friso Verschoor van World Master Pianists, die hem nu naar Den Haag haalt. “We hadden alleen maar een dvd van hem gezien, maar wisten: deze man moet naar Nederland.”
Suite ‘Gaspard’ van Ravel
Na dat debuut kwam er van alles tussen, onder meer Corona. Prats is dit seizoen één keer in Nederland en dat is in de serie World Master Pianists in Amare. Volgens Verschoor beheerst Prats het hele klassieke en romantische repertoire, maar voegt hij daar een bijzonder gevoel voor Franse, Spaanse en Cubaanse muziek aan toe. “Zijn gevoel voor de zuidelijke muziek en zijn temperament zullen duidelijk tot uiting komen in en aantal stukken van de Braziliaanse componist Heitor Villa Lobos en in ‘Tango’ van zijn landgenoot Carlos Fariñas. Een bijzondere band heeft hij met de zeer veeleisende suite ‘Gaspard de la Nuit’ van Maurice Ravel. Daar verheug ik me erg op.” Daarnaast speelt Prats de 24 ‘Preludes’ van Chopin, waarin de componist zich liet inspireren door Bach. “Bach veroudert nooit,” zei Chopin ooit.
Naar Moskou mocht wel
Eigenlijk, vindt Verschoor, hoort Prats tot de allergrootsten en is zijn roem door een aantal problematische omstandigheden te klein gebleven. “Hij heeft in zijn jonge jaren last gehad van het Cubaanse communistische regime. Veel kon niet, gelukkig wel een studie aan het conservatorium van Moskou. Op 21-jarige leeftijd won hij de Grand Prix van de prestigieuze Marguerite Long-Jacques Thibaud Piano Competition in Parijs. Daar liet hij onder anderen de toen nog onbekende Ivo Pogorelich achter zich.” Prats vertelde ooit dat een Cubaanse official het prijzengeld namens het vaderland toucheerde.
Hij was daarna jarenlang artistiek leider van het Cubaans Nationaal Orkest en verdween van de podia. Later zou hij zoals zo veel Cubanen uitwijken naar Florida, waar hij met zijn broer woont. Het bevalt hem daar niet. Hij mist de reuring van Havanna, vertelde hij in 2008. Maar zijn internationale carrière kwam in elk geval op stoom.
Recital Jorge Luis Prats (o.a Chopin, Ravel en Villa Lobos), woensdag 20 mei, 20.15 uur, Amare. Meer informatie: www.worldmasterpianists.nl
