Discriminatie drijft Haagse queers in het nauw: ‘De haat is voortdurend aanwezig’
Queers ervaren een slechtere mentale gezondheid dan heteroseksuelen. Ook in Den Haag is de situatie zorgwekkend.
De 20-jarige Genny groeide op in Scheveningen. Hij leeft met een posttraumatische stressstoornis en kampt met ernstige slaapproblemen. Genny gebruikt zowel de voornaamwoorden hij als zij. Hoewel hij bereid is een interview te geven, gaat hij liever niet met z’n achternaam in de krant en wil hij niet de indruk wekken dat de queergemeenschap uitsluitend als kwetsbaar moet worden gezien. “Op veel gebieden gaat het al aanzienlijk beter met de gemeenschap, maar op andere vlakken gaat het helaas nog steeds slecht,” zegt Genny. “Ik merk dat mensen geneigd zijn mij aan te staren wanneer ik over straat loop. Of dat komt doordat ik me anders kleed, een persoon van kleur ben of om een andere reden, weet ik niet. Intussen probeer ik mijn dagelijkse bezigheden voort te zetten. Maar het heeft wel invloed op hoe ik mij voel, omdat mensen me lijken te beoordelen zonder me te kennen.”
‘Lesbische, homoseksuele en bi-plus volwassenen ervoeren in 2023 en 2024 een slechtere mentale gezondheid dan heteroseksuele volwassenen,’ stelt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) in een recent rapport. ‘Zij hebben vaker last van angst- en depressieve gevoelens, meer slaapproblemen en staan vaker in contact met een psychische zorgverlener,’ aldus het CBS.
Het lijkt alsof steeds meer mensen moeite hebben die schoonheid van diversiteit te herkennen
Ook de situatie van queers in Den Haag laat een zorgwekkend beeld zien. In een recente gemeentelijke voortgangsrapportage over discriminatie van de queergemeenschap wordt vermeld dat ongeveer een derde van de inwoners te maken krijgt met discriminatie. Bij een op de zeven inwoners heeft dit betrekking op de seksuele oriëntatie. In deze categorie werd bovendien de grootste stijging in incidenten geregistreerd: een toename van 5 procent. ‘De positie van queerpersonen staat in toenemende mate onder druk,’ meldt het rapport. ‘Wat we waarnemen is geen op zichzelf staand incident, maar onderdeel van een bredere en zorgwekkende trend: een groeiende antirechtenbeweging die wordt gevoed door politieke terugtrekking, sociale media en publieke retoriek.’
Haat
“Ik ben mij ervan bewust wat voor mooi mens ik ben, maar het lijkt alsof steeds meer mensen moeite hebben die schoonheid van diversiteit ook in anderen te herkennen,” zegt Genny. “De wereld kent helaas veel problemen, zoals racisme en transfobie, die mij aangaan. De enorme haat tegen de queergemeenschap is voortdurend aanwezig. Een leven leiden waarin men zoveel haat moet uiten, lijkt mij bijzonder miserabel, maar toch worden ik en vele anderen meegesleurd in die misère.”
De meeste discriminatie die mensen ervaren, vindt plaats op straat, zo staat in het gemeentelijke rapport. ‘Dat is een van de meest ongrijpbare en ontwrichtende vormen van uitsluiting in onze stad,’ aldus het rapport. ‘Het betreft vaak spontane, rauwe interacties tussen inwoners, waarbij daders zelden aanspreekbaar zijn en handhaving complex is. Toch mogen we dit niet laten normaliseren.’ Daarnaast wordt gewezen op de negatieve politieke ontwikkelingen, waarbij queers regelmatig doelwit zijn van vijandige uitlatingen op sociale media en in het publieke debat.
Wanneer steun vanuit huis ontbreekt, wordt het moeilijk om weerstand te bieden aan externe druk
Jean-Bernard Maweja, oprichter van Stichting Queer Mind, ondersteunt met zijn organisatie in Den Haag regelmatig queers die kampen met mentale gezondheidsproblemen. Ook hij stelt vast dat deze problematiek niet los kan worden gezien van het huidige politieke klimaat. “Wanneer iemand steun ontvangt vanuit de thuissituatie, is de grote, soms vijandige buitenwereld beter te verdragen. Maar wanneer die steun ontbreekt – wat voor veel mensen die hier komen het geval is – wordt het uiterst moeilijk om weerstand te bieden aan externe druk. Alles wat men vervolgens ervaart, wordt daardoor aanzienlijk zwaarder.”
Omstanders
“Je gaat naar een café, je loopt door de stad,” vertelt Genny. “En je gaat naar de bibliotheek: een plek waar je komt om te leren en te studeren. Maar toch moet je overal rekening houden met de mogelijkheid dat je gediscrimineerd wordt. Als 20-jarige moet je je daartoe maar zien te verhouden.” Het meest belastend vindt Genny echter de omstanders die zien dat hij wordt gediscrimineerd, maar niet voor hem opkomen. “Dat geeft ons het gevoel dat we onderdeel zijn van het probleem. Laat je stem horen en wees niet bang om je uit te spreken.”
De redactie biedt u dit verhaal gratis aan. Meer Haagse verhalen? Neem een (proef)abonnement op weekkrant Den Haag Centraal. Elke donderdag in de bus. De krant is ook verkrijgbaar bij onze verkooppunten.
