Winkel én atelier: kunstenaars van Ende maken alles zelf
Kunstenaars Louise Rietvink en Zeno Beikircher openden onlangs in de Weimarstraat een winkel met keramiek en meubels, alles van eigen makelij.
Op het raam staat ‘e n d e’ en: ‘atelier meubel object kunst’. Een opvallend nieuw initiatief in dit deel van de Weimarstraat, waar in het verleden de leefbaarheid wel eens onder druk heeft gestaan. Maar het kunstenaarsstel Louise Rietvink (35) en Zeno Beikircher (33) is juist heel positief over straat en buurt. Rietvink: “Ik vind het een levendige straat in een betrokken buurt die minder afstandelijk is dan het Zeeheldenkwartier, waar we ook hebben gewoond. We vielen er meteen voor.”
Dat wonen doen ze in het diepe achterhuis, achter de winkel op nummer 301. “Het is een soort tiny house,” zegt Rietvink, “maar door de combinatie met het atelier en de winkel hebben we toch wel wat ruimte. Het is precies goed.” “Het is best wel luxe dat we dit op deze plek kunnen combineren,” voegt Beikircher toe. Daarbij hebben ze ook nog ateliers in de Rembrandtstraat (Beikircher) en in DCR aan het De Constant Rebecqueplein (Rietvink).
Winkel
‘Winkel’ noemen ze hun initiatief, dat met zijn verzorgde inrichting ook wel wat heeft van een galerie. “De term ‘galerie’ werpt misschien toch een drempel op. Daarom hebben we het liever over een winkel. We hebben ook goedkopere dingen,” zegt Beikircher.
Ik kom uit een talige familie, daarom was het niet zo moeilijk om Nederlands te leren
De twee kunstenaars zijn opgeleid aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) maar leerden er nog veel omheen, met name op het ambachtelijke vlak. “Ik ben daarom na de academie naar de Nederlandse Keramiekopleiding in Gouda gegaan en ik heb me daar ook nog een jaar gericht op het maken van glazuren,” vertelt Rietvink. Ze laat haar porseleinoven zien, die in een bijruimte staat. Het is een gevaarte waarin de temperatuur oploopt tot 1200 graden Celsius. Pas dan harden porseleinklei en glazuur goed uit. Daarnaast is ze ook meubelmaker. In de winkel staan wat slanke, fraai afgewerkte tafeltjes met naar vroegere tijden verwijzende getorste pootjes.
Beeldhouwer
Beikircher is opgeleid als beeldhouwer. Hij specialiseerde zich in houtbewerking. Hij maakt objecten en meubels van hout dat hij soms uit Duitsland haalt, waar hij is geboren. Dat hoor je overigens bijna niet. Onder elkaar spreken ze Nederlands en kiezen ze niet, zoals veel stellen met een verschillende moedertaal, voor het Engels. “Ik kom uit een talige familie, daarom was het niet zo moeilijk om Nederlands te leren,” vertelt Beikircher. “Bovendien wil ik zo goed en direct mogelijk communiceren. En dat doe je hier nu eenmaal in het Nederlands.” Beiden werken ook in opdracht; Beikircher assisteert soms als tentoonstellingsbouwer in het Kunstmuseum.
Alles zelf
Bijzonder aan Ende is dat ze alles zelf maken. De naam verwijst daar ook naar, leggen ze uit op hun website. Die staat voor ‘een voltooid proces’ en voor een ‘gezamenlijke visie’. In de Weimarstraat zullen ze van hun werk periodiek verschillende opstellingen maken. Beikircher: “We zijn allebei van het doorgronden van elke bouwsteen die ertoe doet.”
