Van toeslagenaffaire naar toekomstdroom: ‘We kunnen het nu echt achter ons laten’
Na hun compensatie kunnen slachtoffers van de toeslagenaffaire eindelijk weer vooruitkijken. Comfort Agyeiwaa maakt een nieuwe start met een eigen winkel in de Schilderswijk.
Levendige muziek, kleurrijke stoffen en een wijdopen deur. De gloednieuwe winkel Comfort Textiles & Cosmetics aan de Koningstraat in de Schilderswijk oogt fris en vrolijk. Net als de eigenaresse: Comfort Agyeiwaa. Met een grote lach op haar gezicht en alle geduld van de wereld helpt ze vooral Afrikaanse klanten aan cosmetica, tassen en textiel. Haar jongste dochter heeft dezelfde lach. “Ik ben heel trots op mama,” vertelt Shulammite, terwijl ze toekijkt vanachter de toonbank. “Met deze winkel maakt ze haar droom waar.”
Agyeiwaa is 59 jaar. “En ik begin een winkel,” zegt ze op spottende toon. “Gek, hè? Maar ik kan nu eindelijk de dingen doen die ik vroeger niet kon.” De Haagse komt uit een klein dorp in Ghana, waar ze als 17-jarige werd uitgehuwelijkt. “Ik was als een slaaf voor die man,” vertelt ze. Ze liep weg, opende met behulp van een oom een winkeltje met tweedehandskleding elders in het West-Afrikaanse land, werd verliefd op een Nederlandse klant en reisde achter hem aan naar Den Haag. “We kregen een zoontje.” De lach verdwijnt van haar gezicht. Het jongetje verdronk op 4-jarige leeftijd in de buurt van het Zuiderpark. “Mijn man gaf mij de schuld. Hij zette me op straat en toen was ik dakloos.”
Alleenstaande moeder
“Mama heeft veel meegemaakt, maar is heel veerkrachtig,” weet Shulammite. De 25-jarige en haar zus kennen haar niet anders dan als alleenstaande moeder. “Wij zijn van een latere relatie. Omdat er huiselijk geweld was, is ze al snel na mijn geboorte bij onze vader weggegaan. Ze heeft alles alleen gedaan: ons opvoeden, de taal leren, heel hard werken als schoonmaakster. We waren niet rijk, maar voelden ons ook niet arm. Het was gezellig thuis. En we kregen het steeds beter.”
Ik heb er alles aan gedaan om mijn kinderen thuis te mogen houden
Totdat er brieven van de Belastingdienst op de mat vielen: terugvorderingen. “Dan weer 15.000 euro, dan weer 7000 euro. Ik begreep er niets van, maar durfde er niet tegen in te gaan uit angst voor nog meer boetes. Er kwam een regeling: ik moest 500 euro per maand betalen. Maar ik verdiende maar 1050 euro.” De schulden liepen op, Veilig Thuis kwam langs. “Ik heb er alles aan gedaan om mijn kinderen thuis te mogen houden,” vertelt Agyeiwaa. “Ik was zo bang om na mijn zoontje ook mijn dochters te verliezen.”
Stress
“Ze was bestempeld als fraudeur en moest de toeslag voor onze naschoolse opvang terugbetalen,” leerde Shulammite later. “Zelf herinner ik me alleen de stress.” Ze was destijds een jaar of zeven. “Daarvoor hadden we het al krap, maar was het ook gezellig. Daarna konden we nauwelijks overleven. Ik mocht niemand meer thuis uitnodigen, want er was niet genoeg eten. Het is een wonder dat we niet op straat zijn beland. Als tiener had ik weinig zelfvertrouwen en ben ik erg depressief geweest. Het is best emotioneel om op die tijd te moeten terugkijken.”
Terugkijken, precies dat hebben moeder en dochter de laatste vijf jaar veel moeten doen. “We hebben bewijsstukken verzameld, alles doorgelezen, ons verhaal steeds weer verteld,” somt Shulammite op. “Mijn moeder is echt heel slecht behandeld. We hebben nooit problemen willen maken, maar toen de toeslagenaffaire uitkwam, zijn we het aangegaan. Dat was vermoeiend en verdrietig, maar nu kunnen we het ook echt achter ons laten.”
Schadevergoeding
Ruim 42.000 gedupeerden van de toeslagenaffaire hebben inmiddels een schadevergoeding gekregen. Gemiddeld is meer dan een ton uitgekeerd aan slachtoffers van het schandaal. Comfort Agyeiwaa en haar dochters namen genoegen met een lager bedrag. Shulammite krijgt sinds kort hulp bij het wegwerken van de achterstanden die ze heeft opgelopen door de problemen die in het gezin ontstonden doordat uitgekeerde toeslagen onterecht werden teruggevorderd.
Er is sorry gezegd, dat vind ik echt heel belangrijk
“Het was fout,” zegt Agyeiwaa over de affaire. “Maar er is sorry gezegd, dat vind ik echt heel belangrijk. De compensatie helpt ook.” In 2021 kreeg Agyeiwaa het geld terug dat ze onterecht heeft moeten betalen, begin dit jaar volgde de schadevergoeding. Daarvan huurt ze nu winkelruimte en kocht ze inventaris: haarproducten, tassen, waaiers, sieraden, make-up en textiel. “We zijn nog maar net open en het is spannend, maar vooral de stoffen lopen al goed. Dit is de enige plek in Den Haag waar je Vlisco kunt kopen.”
Vlisco, textiel van Hollandse makelij met Afrikaanse prints, is wereldwijd gewild. Een klant laat via haar telefoon de Haagse selectie zien aan haar moeder in Burundi. Ze gaat de uitgekozen stof naar haar opsturen, zodat er een rok, een blouse en een hoofddoek van gemaakt kunnen worden. “De kwaliteit is heel goed,” legt ze uit. Ze koopt ook kralenkettingen voor haar zus. “Die dragen we onder onze kleding om ons middel,” laat Agyeiwaa zien. “Dat is onze cultuur. Maar ook Nederlandse vrouwen zijn hier welkom.” Haar lach is terug. “Ik heb weer hoop op een goede toekomst.”
