Commentaar: Zeggen dat de stad geen asielzoekers hoeft op te vangen, is een vorm van (aanstaand) kiezersbedrog
Den Haag kan zich juist als stad van vrede en recht niet onttrekken aan de verplichting te helpen bij het oplossen van de opvangcrisis, stelt hoofdredacteur Herman Rosenberg.
NIEUWSPOORT WAS de plaats van handeling. Niet het stadhuis, of De Uithof of een andere echt Haagse plek. Richard de Mos en zijn partij wilden met de presentatie van het verkiezingsprogramma laten zien dat ze serieus genomen wensten te worden. Er lag een 131 pagina’s tellend boekwerk op tafel met daarin, zoals deze krant noteerde, een deels ‘Trumpiaanse’ boodschap. Niet iedereen kon dat adjectief waarderen.
WAAR HET TOEN speciaal om ging, waren de passages over de opvang van asielzoekers. Hart voor Den Haag wilde niet alleen geen voorziening aan de Sportlaan, de partij wilde helemaal geen opvanglocaties in de stad. Dat dat niet kan in verband met wetten en verdragen werd afgedaan als weg te poetsen in overleg met het rijk. Dit is een vorm van (aanstaand) kiezersbedrog, want Den Haag zal zijn bijdrage moeten leveren.
DE MOS SCOORDE er niettemin mee. Hij kwam met zestien zetels als grote overwinnaar uit de bus. Maar de verkiezingen winnen en een college van B en W vormen zijn twee verschillende dingen. Met D66 in zee gaan, bleek even lastig als iedereen die het volgt van tevoren al dacht. Tot ergernis van een deel van de raad deed D66-fractievoorzitter Yousef Assad twee weken geleden een boekje open over hoe dat (niet) gaat, onderhandelen met De Mos.
Verblind door de verkiezingsoverwinning denkt Hart voor Den Haag iedereen haar wil te kunnen opleggen
ASSAD HAD EIGENLIJK niet uit de school mogen klappen, want vertrouwelijk. Maar het was wel verfrissend om te horen hoe het in de achterkamertjes toegaat. Vervolgens bleek dat het met de nieuwe gesprekspartners ook lastig gaat worden. Niet met de naar rechts opschuivende VVD, maar wel met Denk en het CDA. Die houden vast aan de spreidingswet die De Mos en de VVD willen ontduiken.
HART VOOR DEN HAAG staat te trappelen om het heft in handen te nemen. Verblind door de verkiezingsoverwinning denkt de partij iedereen haar wil te kunnen opleggen. Maar zo werkt het niet in de Nederlandse democratie, die geen absolute meerderheden kent. Er is een fundamentele bereidheid tot het sluiten van compromissen nodig, zoals de partij van De Mos nu ontdekt.
ER IS NOG IETS. Den Haag kan zich juist als stad van vrede en recht niet onttrekken aan de verplichting te helpen bij het oplossen van de opvangcrisis. Het nieuwe college heeft die plicht ook en de formerende partijen moeten dat eerlijk aan de stad vertellen. De kretologie van De Mos over een uitzonderingspositie voor Den Haag wekt valse hoop en normaliseert asociale denkbeelden, zoals in dezelfde raadsvergadering bleek. Tien insprekers uit de Vogelwijk en omgeving trokken gezamenlijk een hek op rond hun bevoorrechte wijk. Ze willen niet een kleinere opvang, ze willen helemaal geen opvang. Liever ook niet van daklozen. Dit is niet waar Den Haag voor staat.
De redactie biedt u dit verhaal gratis aan. Meer Haagse verhalen? Neem een (proef)abonnement op weekkrant Den Haag Centraal. Elke donderdag in de bus. De krant is ook verkrijgbaar bij onze verkooppunten.
