Ha Galerie viert jubilieum: van ontplofte supermarkt tot serene galerie
Na een lange creatieve worsteling en het grondig verbouwen van een oude avondwinkel viert de Vietnamese kunstenaar Ha Duong het eenjarig bestaan van zijn Ha Galerie.
Aan de witte muren prijken kleurrijke schilderijen. Kunstenaar Ha Duong (37) verkoopt hier, in zijn Ha Galerie aan de Hogewal, zijn eigen werk. Er hangen enkele abstracte schilderijen tussen, maar het zijn vooral portretten. Inmiddels werkt hij aan een nieuwe collectie, omdat bijna alles dat hier hangt al is verkocht. “Ik vind het mooi om de unieke kenmerken van iemands gezicht te zoeken en vast te leggen,” legt Duong uit. “Abstracte kunst is heel mooi, maar niet iedereen voelt daar meteen iets bij. Bij gezichten is dat anders: iedereen ziet direct of het hem of haar aanspreekt. Als je naar een gezicht kijkt, weet je vaak meteen of je het mooi vindt of niet.”
Maandenlang heb ik vanaf het bankje tegenover het pand zitten kijken
Binnenkort viert de eigenaar het eenjarig bestaan van zijn galerie. De Vietnamees verhuisde vier jaar geleden met zijn Nederlandse partner naar Den Haag. De eerste jaren verdiende hij de kost door zijn werk bij galeries onder te brengen. Dat ging goed, maar hij miste zeggenschap. Toen stuitte hij op een dichte avondwinkel, waar veel aan verbouwd moest worden. Later ontdekte hij dat de supermarkt onder meer was gesloten omdat er begin 2024 een explosief was ontploft. “Maandenlang heb ik vanaf het bankje tegenover het pand zitten kijken,” herinnert Duong zich. “Nadat ik een goed gevoel had gekregen door met de buren te praten, besloot ik: dit moest het worden.”
Liefde
Na een korte loopbaan als architect en universitair docent in Vietnam besloot Duong zich volledig op de schilderkunst te richten. In het begin wilde hij zijn werk niet verkopen, omdat hij het uit liefde maakte. Die liefde is nog steeds zijn drijfveer, maar in een andere vorm. “Als je ergens binnenloopt, voel je meteen hoeveel liefde mensen hebben voor die plek of voor een kunstwerk. Dat gevoel koester ik nog steeds.”
In Vietnam hadden we niet eens water en elektriciteit, laat staan musea
In Vietnam vond hij vooral inspiratie bij de mensen om hem heen, maar in Nederland had hij in het begin het gevoel in andermans keuken terecht te zijn gekomen. “Ik wist niet wat ik hier moest doen en of ik hier nog wel mensen kon schilderen. De werk- en schildercultuur is hier heel anders. Als je in je eigen keuken kookt, ken je alle specerijen. Maar in andermans keuken is alles anders, terwijl je toch je eigen gerecht moet maken. Dat was een grote uitdaging.”
De Nederlandse museumcultuur hielp Duong zijn werk weer op te pakken. “In Vietnam hadden we niet eens water en elektriciteit, laat staan musea,” zegt hij. “Mensen waren vooral bezig met overleven, met eten op tafel krijgen. In Nederland kon ik eigenlijk voor het eerst schilderijen bekijken. Alles wat ik heb gezien, heeft mij beïnvloed en beter gemaakt. Ook heb ik veel geleerd door met galeriehouders en kunstenaars te praten. Dankzij hen weet ik nu veel meer over verf en kwasten.”
Traan
Na twee maanden grondig verbouwen opende Duong zijn eerste expositie. De kunstenaar deed weinig aan marketing, maar doordat dagelijks veel mensen langsliepen – en sommigen zelfs hielpen of een praatje maakten – was de opkomst groter dan verwacht. “Ik dacht dat er zestig mensen zouden komen, maar het werden er bijna driehonderd,” zegt Duong met een brok in zijn keel. “Veel vrijwilligers meldden zich om te helpen met de catering en het maken van foto’s. Aan het einde hield ik een toespraak over mijn verhaal, en bijna iedereen moest een traan laten. Dat mijn verhaal zoveel mensen zou raken, had ik nooit verwacht. Dat mijn werk zoveel mensen bereikt, is alles wat ik als kunstenaar wil.”
Ha Galerie, Hogewal 1bis. Meer informatie: www.hagalerie.nl
De redactie biedt u dit verhaal gratis aan. Meer Haagse verhalen? Neem een (proef)abonnement op weekkrant Den Haag Centraal. Elke donderdag in de bus. De krant is ook verkrijgbaar bij onze verkooppunten.
