Debat over armoede in Theater Dakota: eerst friet, dan politiek
Een frietje lokt buurtbewoners naar Theater Dakota, een laagdrempelig debat moet hen vervolgens motiveren om naar de stembus te gaan. “Ik wil meedoen in de politiek.”
Nog voordat Theater Dakota in zicht komt, zweeft de frituurgeur al door de straten. Bij ‘Patat & Politiek’, een reeks van vier avonden, gaan lokale politici en inwoners van Zuidwest met elkaar in gesprek. Maar eerst krijgt iedereen een gratis frietje: voor de kraam vormt zich al snel een rij. Een aantal vrouwen steekt lachend hun bakje patat omhoog op de vraag wat hen hier brengt.
Iets verderop rookt Resa Badoella (44) een sigaretje. Tegen de spanning, want hij is straks een van drie aanwezigen die een vraag mogen stellen aan de politici. Zijn haar zit strak naar achteren en hij draagt nette schoenen en een colbert. Niets aan hem verraadt dat hij tot voor kort dakloos was. Ook bij het loket vonden ze dat hij ‘er niet dakloos uitzag’ en daarom was het lastig om hulp te krijgen, vertelt hij. “Ik ging twijfelen aan mezelf en verloor mijn vertrouwen in het systeem.”
‘Patatje zonder’
Kort erna heet ‘Mario’ iedereen welkom in zijn snackbar. Hij wordt gespeeld door theaterdirecteur Maarten Bakker met een rood-wit schort, een smoezelig shirt en een pruik met vlassige blonde lokken. “Ik had eerst een koffietentje in de buurt, met havermelk en zo, maar dat bleek toch niet helemaal lekker te werken hiero, dus opende ik een snackbar,” zegt hij op z’n Rotterdams. Het goedgevulde theatercafé, een bont gezelschap, gniffelt geregeld om Mario.
Hoe is het mogelijk dat personen zoals ik zo laag moeten dalen voordat we worden geholpen?
Op serieuzere toon gaat hij verder over het type mensen dat hij tegenkomt in zijn snackbar. “Soms komt er iemand binnen die schuifelt en zacht praat. Als ze een patatje zonder bestellen, weet ik het al gelijk: zij hebben geen geld voor een lekker sausje.” Deze avond, ‘Patatje zonder’, staat in het teken van armoede. “Want de armoede in deze wijk is echt best groot, dames en heren.”
Eerdere edities gingen over veiligheid (‘Patatje oorlog’) en diversiteit (‘Patatje speciaal’), waarbij telkens kandidaten van andere politieke partijen waren uitgenodigd. Vanavond schuiven Meverly Adjhei Benjamin (CDA, nummer 7), Michiel Noordzij (ChristenUnie-SGP, nummer 2) en Janet Ramesar (SP, nummer 2) aan.
Aanspreekpunt
Een 41-jarige moeder van de Tamarschool die liever anoniem blijft, deelt met een brok in de keel haar verhaal. Na dertien jaar werken raakte ze arbeidsongeschikt, en kreeg met armoede te maken. Toen ze om hulp vroeg, werd die vraag weggewuifd. Ze werd pas gezien en geholpen door de ‘brugfunctionaris’ op haar basisschool, iemand die extra ondersteuning biedt aan kinderen en gezinnen. Die staat naast de moeder en knijpt even bemoedigend in haar schouder. Haar vraag aan de politici: “Hoe is het mogelijk dat personen zoals ik zo laag moeten dalen voordat we worden geholpen?”
Ik wil mensen die me willen helpen niet tot last zijn, maar het wordt hen heel lastig gemaakt
De drie kandidaat-raadsleden zijn zichtbaar geraakt. Ze delen hun ideeën: de brugfunctionarissen zouden meer macht moeten krijgen bij de gemeente (Noordzij), de bureaucratielagen moeten worden afgebroken (Adjhei Benjamin) en er moet één aanspreekpunt komen, zodat je niet steeds overal je verhaal hoeft te doen (Ramesar).
Daarna is het de beurt aan Badoella. Hij vertelt dat een vriend hem een betaalbare kamer wilde verhuren, maar dat dat niet ging door alle administratieve lasten en korting op zijn ziektekostenvergoeding. “Ik wil mensen die me willen helpen niet tot last zijn, maar het wordt hen heel lastig gemaakt.” Zijn verhaal maakt veel los, en even vliegen de argumenten over en weer, ook uit het publiek.
Het is fijn dat de verhalen van bewoners centraal staan en dat politici niet hun standaardverhaaltje kunnen vertellen
Na afloop is Badoella positief verrast, vooral door de ingediende moties over kamerverhuur waar Ramesar over vertelde. “Ik zat al jaren met die kwesties en had geen idee dat er al wat mee gebeurde. Ik wil meedoen in de politiek als het kan.”
Stembereidheid
Bakker, weer gekleed als de theaterdirecteur, vertelt waarom hij ‘Patat & Politiek’ heeft opgezet. “De stembereidheid in Zuidwest is heel laag. Ik wilde iets bedenken om interesse te wekken voor de politiek. En waar komen mensen dan vaak wél op af? Gratis eten.” Met de diverse thema’s wilde Bakker – die niet in Zuidwest woont, maar er ‘wel lééft’ – problemen aankaarten die in het stadsdeel spelen. “Het waren heel bijzondere avonden tot nu toe. Het is fijn dat de verhalen van bewoners centraal staan en dat politici niet hun standaardverhaaltje kunnen vertellen. Ik vraag me af of zij deze mensen anders vaak tegenkomen.”
‘Patat & Politiek’, Theater Dakota, laatste editie donderdag 5 maart, 18.30 uur. Meer informatie: www.theaterdakota.nl
De redactie biedt u dit verhaal gratis aan. Meer Haagse verhalen? Neem een (proef)abonnement op weekkrant Den Haag Centraal. Elke donderdag in de bus. De krant is ook verkrijgbaar bij onze verkooppunten.
