Column: Het afval als graadmeter voor de veerkracht van de stad
Rond de machtsoverdracht op het stadhuis forceren politici nog snel besluiten. Het afvaldossier toont hoe dat er in de praktijk aan toegaat, schrijft columnist Christiaan Weijts.
Deze weken zullen op het stadhuis voelen als vlak voor een verhuizing. Alles staat ingepakt, de grote groen-gele verhuiswagen is komen voorrijden – guitig mept de chauffeur wat op zijn toeter – en de vorige bewoners staan te dralen in de tochtige vestibule.
Juist daar moet je alert zijn. De drempel is de plek waar iemand zich quasi-verstrooid kan omdraaien. “O, trouwens, nog één dingetje…” De Columbo-techniek, inmiddels onderwezen op journalistiek- en salesopleidingen, zie je nu ook in de gemeentepolitiek.
Twee dagen na de verkiezingen bracht wethouder Klaas Verschuure (D66, stedelijke ontwikkeling) terloops een brief naar buiten over het verplaatsen van het afvalcluster in de Binckhorst. Een plukje naar de Vlietzone, wat vuilniswagens naar een snelwegoksel, een overslagstation ‘inpakken’ en in het nieuwe Waterfrontpark laten…
Op de drempel spreekt het college niet langer met één mond
Snel nog even wat aansluitingen en wandjes verleggen. De nieuwe bewoners moeten het pand wel gaan gebruiken zoals hij dat graag wil. Ook al was er bij motie besloten ‘geen onomkeerbare stappen te zetten’ op dit dossier. Dat zijn dit ook niet. ‘Het collegebesluit betekent uiteraard niet dat er morgen een schop in de grond gaat,’ stelt de brief triomfantelijk. Het is immers maar een ‘voorkeursvariant’.
Het besluit was twee dagen vóór de verkiezingen genomen, en ook nog eens via een nazending ‘onder de arm’: de stukken kwamen pas kort voor de collegevergadering ter tafel, zo zegt collega-wethouder Robert Barker (Partij voor de Dieren) nu. Hij liet optekenen dat hij ‘zich niet kan verenigen met de inhoud van het besluit’.
Op de drempel spreekt het college niet langer met één mond. Ook Barker pakt hier even zijn Columbo-momentje. Hij vindt het onwenselijk dat er zoveel sportvelden en groen gaan verdwijnen. Dat is in lijn met hoe hij zich de laatste tijd opstelde. Snel nog even wat graszoden uitrollen in de achtertuin, in de hoop dat de nieuwe bewoners het niet totaal dicht zullen tegelen.
Barker en Verschuure: twee echtelieden die pas bij het afscheid in de vestibule vrijuit durven zeggen wat ze al die tijd al heeft tegengestaan. Jíj was degene die zo nodig dat kookeiland wilde. En jíj dan, met die bomen, die hebben al het licht weggehaald.
Het gaat allemaal om de vraag: wat doen we met het afval?
De verhuizer is inmiddels uitgestapt en loopt al met een stapel dozen het tuinpad op. Zo, als de dames uit gekibbeld zijn, kan iemand deze dan even helpen tillen? Een Popmuseum, een Oranjemuseum én een doosje Delfts blauw. Mag allemaal naar het Museumkwartier. Alstublieft, dankuwel.
Zelfs buren beginnen zich er inmiddels mee te bemoeien. In Rijswijk willen ze niet dat de vuilniswagens van de Haagse Milieu Services straks door hun straten rijden. De Vlietzone moest juist vooral een recreatiegebied worden, met nieuwe natuur. Gaan de buren nu hun kliko’s op de erfgrens stallen?
En zo is er bij de voordeur ineens een heel oploopje. Waarbij het allemaal om de vraag gaat: wat doen we met het afval?
Uiteraard heeft Robert Barker hier gelijk. Het is aan de nieuwe bewoners om daarover te oordelen. Je kunt niet doen alsof zo’n ‘voorkeursvariant’ vrijblijvend is. Iedereen weet wat de ‘inspraak’ voorstelt die hierna nog kan komen om het schip van koers te laten veranderen.
Afval liegt niet. Je kunt het ‘inpakken’, verschuiven, verstoppen achter een reep groen, maar het is er. In zekere zin is het wat overblijft na alle politieke keuzes. Op parkeerruimte en infrastructuur kun je bezuinigen terwijl je blijft doen alsof het gewoon mogelijk is duizenden woningen bij te bouwen, maar afval is de tastbare graadmeter voor hoeveel rek de stad nog heeft.
Voorkeursvarianten, inspraak en verwarring op de drempel. Het zijn allemaal pogingen om dat tastbare uit te stellen. Maar het moet ergens heen.
De redactie biedt u dit artikel gratis aan. Meer Haagse politieke artikelen? Neem een (proef)abonnement op weekkrant Den Haag Centraal. Elke donderdag in de bus. De krant is ook verkrijgbaar bij onze verkooppunten.
