Zaïre Krieger schrijft dichtbundel over identiteit: ‘Om anderen te zien, moet je jezelf kunnen zien’
Zaïre Krieger schreef haar eerste dichtbundel, waarin ze laat zien hoe ze worstelt met haar verschillende identiteiten als zwarte biseksuele vrouw in een witte wereld.
Door de jaren heen heeft schrijver en spoken-worddichter Zaïre Krieger (1995) meerdere verschijningsvormen aangenomen. Ze switchte van lange bruine krullen naar steil, blond of donkerrood haar en draagt af en toe een bril. Vandaag zijn haar haren felblauw, een kleur die prachtig afsteekt tegen de donkere lambrisering van Café Restaurant Schlemmer en haar witte bloes. De kameleontische veranderingen van het uiterlijk van Krieger zijn een wezenlijk onderdeel van haar persoonlijkheid. “Ik besta uit verschillende individuen,” legt ze uit.
Begin dit jaar verscheen haar eerste poëziebundel ‘Chameleon’, over identiteit. “Hierin gaat het over de verschillende kanten van mezelf. Over de rollen die ik in het leven speel en over de acceptatie daarvan. Mijn identiteit wordt al jarenlang gevormd door ogenschijnlijke paradoxen van religie en queerness en zwart zijn in een witte wereld.” De bundel is afwisselend geschreven in het Engels en het Nederlands, de gedichten wervelen in verschillende lettertypes over de bladzijden. Op de cover is het naakte lichaam van Krieger afgebeeld, bedekt met bodypaint van Charlotte Bartels.
Boekomslag
Fucking bang
In 2021 kwam Zaïre Krieger in het nieuws met haar vertaling van het gedicht ‘The Hill We Climb’ van Amanda Gorman, een Afro-Amerikaanse spoken-worddichter, die haar gedicht bij de inauguratie van president Joe Biden mocht voordragen. Krieger was een van degenen die protesteerden tegen de vertaling in het Nederlands, die was toegewezen aan de (witte) dichter en schrijver Lucas Rijneveld. ‘Waarom geen spoken-worddichter van kleur?’, liet Krieger verbolgen weten. En: ‘Een normale vertaler kan niet zomaar spoken-word vertalen. Dat is echt heel moeilijk. Naast het rijmschema en het ritme, moet het ook nog eens uitvoerbaar zijn.’ Rijneveld gunde haar de vertaling en sindsdien kent iedereen Zaïre Krieger.
Vorig jaar werd ik verliefd op een meisje, een echte Hagenees
Het duurde nog even voordat ze zich aan een eigen dichtbundel waagde. “Ik ben echt bang geweest dat ik niet zou kunnen tippen aan iemand als Gorman. Dat gaf een soort druk. Maar dat is nu weg. Met mijn bundel wilde ik iets maken wat helemaal over mijzelf ging. Ik was eerst performer, maar nu voel ik me echt auteur. Dat is een fijn gevoel.” Ze schreef: ‘Ik ben zo fucking bang/ ik ben zo fucking bang dat ik voor altijd hang tussen ‘ze heeft zoveel potentie’/ en ‘net niet gehaald’/ dat niemand me begrijpt, dat het net niet goed genoeg is/ (…) Mag ik zijn wie ik ben in al m’n gedaantes?’
We kennen Krieger inmiddels ook van het literatuurfestival Writers Unlimited en van televisieprogramma’s als ‘Eus’ Boekenclub’, ‘Dream School’ en ‘Khalid & Sophie’. In 2025 was ze te zien in ‘Tot Het Is Wat Het Moet Zijn’, een coproductie en werkvoorstelling van Female Economy en de Amsterdamse politie.
Gelukkig
Krieger verhuisde een jaar geleden voor de liefde uit Rotterdam naar Den Haag, waar ze eerder als kind woonde en waar ze International European Law aan De Haagse Hogeschool studeerde. “Vorig jaar werd ik verliefd op een meisje, een echte Hagenees.” Ze lacht bij de omschrijving. “Ik sprak met haar af via een datingsite en ik hoorde als eerste haar accent, daar viel ik direct op. Ik hou van stadsaccenten, en dat Haagse accent klonk direct vertrouwd. Daarnaast kun je nergens zo lekker Indisch eten als in Den Haag. Ik ben hier heel gelukkig.”
Ik vind het moeilijk om de religie helemaal los te laten, maar ik wil niet meer naar de kerk
Een deel van haar bundel is gewijd aan haar grote liefde. “Mijn vriendin heeft synesthesie, een aandoening waarbij iemand bij een geur bepaalde kleuren ziet. Bij onze eerste date zei ze dat ik ‘als zijde rook’.” Krieger schreef: ‘Ze zegt dat ik proef als wolkjes op haar tong./ Dat ik proef als goud glitterwater./ Dat ik proef als verse, warme mango’s & een zonsopgang./ Dat ik proef als romige zijde, en Millonario zonder kater’.
Pinkstergemeente
Andere delen gaan over haar vader, over haar ex en over haar jeugd. “Mijn jeugd was moeilijk en leuk tegelijkertijd. We waren lid van de pinkstergemeente. Als tienjarige ga je overal in mee, dus ook in dat spreken in tongen. Ik vind het moeilijk om de religie helemaal los te laten, maar ik wil toch ook niet meer naar de kerk. Wat heb ik daar nog te zoeken? Zolang ze er geen queers accepteren, kom ik er niet meer. Het is vooral voor mijn moeder moeilijk om te accepteren dat ik biseksueel ben en een vriendin heb. Ik vertelde het haar drie jaar geleden al, maar toen moet ze gedacht hebben dat het wel over zou gaan. Ze heeft nooit kunnen bedenken dat ik met een vrouw zou thuiskomen. Mijn vader accepteert het wel.”
Op donderdag 30 april om 21.20 uur is op NPO 3 te zien hoe regisseur Dennis Alink Zaïre Krieger volgt in haar zoektocht naar identiteit in de documentaire ‘De Bi-Kwestie’. Krieger onderzoekt daarin wat haar biseksualiteit voor haar betekent. ‘Want om anderen te kunnen zien moet je jezelf kunnen zien/ en om anderen in jezelf te zien moet je jezelf in anderen zien’.
Zaïre Krieger, ‘Chameleon’. Uitgever: Meulenhoff. Prijs: € 20,00. Meer informatie: www.meulenhoff.nl
De redactie biedt u dit verhaal gratis aan. Meer Haagse verhalen? Neem een (proef)abonnement op weekkrant Den Haag Centraal. Elke donderdag in de bus. De krant is ook verkrijgbaar bij onze verkooppunten.
