‘24 Hours’ van Haagse band Son Mieux: Het etmaal als album
De nieuwe plaat van Son Mieux gaat over alle fases van de dag. “Accepteer dat hoop altijd komt, maar soms ook helemaal verbrokkelt.”
‘Counting every second ’til March / Counting on the skies to clear up, up above’, zo luiden de eerste regels van het nummer ‘Dark Before The Dawn’ van de zevenkoppige Haagse popband Son Mieux. En de lucht lijkt inderdaad geklaard. Op vrijdag 10 april komt eindelijk het derde album uit. Het proces daarnaartoe heeft overlap met de thema’s van de songs: escapisme en somberheid gevolgd door hoop. Leadzanger Camiel Meiresonne (33) en violiste en zangeres Maud Akkermans (30) vertellen erover met uitzicht op de Grote Markt.
Hoe is het met de spanning?
Akkermans: “Het blijft altijd spannend om nieuwe dingen uit te brengen, vooral als het zo groot en belangrijk voor ons is.”
Meiresonne: “We hebben erg lang aan dit album gewerkt en het is ook het eerste sinds onze doorbraak.”
Voordat we het over het album gaan hebben: waar hebben jullie je eerste muzikale stappen gezet?
Meiresonne: “Dat was met mijn broertjes bij de eerste editie van Beatstad. Toen speelden Di-rect, Kane en Golden Earring achter elkaar, drie generaties Haagse ‘legends’. Toen wist ik: dat wil ik ook. Met mijn broertjes ben ik die zomer ons eerste bandje begonnen en zijn we vrij snel onder de vleugels van Di-rect in de studio beland. Ons eerste optreden was op een feest in de Hugo de Grootstraat.”
Die thema’s van het album speelden zowel bij mij persoonlijk als bij de band
Akkermans: “Ik kreeg vanaf mijn vijfde les op het conservatorium, daar was een programma om het spelenderwijs op gehoor te leren. Mijn grootvader was concertpianist en mijn vader was muzikant, dus er waren altijd wel instrumenten thuis om op te bespelen.”
Hoe is de band bij elkaar gekomen?
Meiresonne: “Er is bijna elk jaar wel iemand bij gekomen. De meeste bandleden sloten zich aan via mijn broertje Quinten, die naar de Herman Brood Academie ging.”
Akkermans: “Zo kwam ik er acht jaar geleden bij. Er ging toen een vrij grote delegatie vanuit Den Haag elke dag met de trein naar Utrecht. Het klikte goed en toen zijn we samen gaan spelen.”
‘24 Hours’ heet de plaat. Vanwaar die titel?
Meiresonne, die de meeste songteksten schrijft: “Na een tijdje hadden we een hele rits aan liedjes waar een soort tijdsverloop aan verklonken zat. Het etmaal symboliseert een paar thema’s op de plaat. Zo staat het begin voor de middag: het is optimistisch en open. Gaandeweg ga je de nacht in, waar escapisme, vertwijfeling en somberheid zijn. En dan ga je richting de ochtend, waar hoop je als een soort ‘beacon of light’ tegemoet komt.”
“Die thema’s van het album speelden zowel bij mij persoonlijk als bij de band. We hebben allemaal dagen waarop we optimistisch zijn en dagen dat we ons somber voelen. Eerst dachten we een plaat over hoop te schrijven. Dat is het ook, maar meer dan dat is het een plaat over accepteren dat hoop altijd komt, maar soms ook helemaal verbrokkelt.”
In welke zin slaat dat op de band als collectief?
Akkermans: “Dat gaat van periodes waarin mensen er mentaal doorheen zaten tot kinderen die geboren werden en studies die afgemaakt moesten worden.”
Meiresonne verklaart nader: “We zijn allemaal eind twintig, begin dertig. Het is niet meer lang leve de lol. Het is een periode waarin je geforceerd wordt om dingen onder ogen te zien. Dat gold voor ons allemaal, al zag het er voor iedereen anders uit.”
Als we de clubtour niet hadden uitgesteld, was het een heel ander album geworden
Verder lezen?
Dit artikel verscheen in onze krant van 2 april op pagina 19. Abonnees lezen het volledige artikel via de website of in de app (beschikbaar in Google Play en de App Store).
Nog geen abonnee?
Neem een (proef)abonnement op weekkrant Den Haag Centraal. Of haal de papieren krant bij een van onze verkooppunten.
